அலுவலகக்கூட்டத்தில் பேசப்போகிறீர்களா? Tips (15 Nov 05)

ஆங்கிலத்தில் எனக்குப் பிடிக்காத வார்த்தை - அட்வைஸ்! எனக்கு மட்டுமல்ல, பெரும்பாலோனாருக்கும் அப்படித்தான் என்று நினைக்கிறேன்.

இருந்தாலும், இப்படி ஒரு பதிவு எழுதத் துணிந்தேன்.

முக்கியமான பணியில் இருக்கும் அனைவருக்கும் குறைந்தது ஒருமுறையேனும் தங்கள் பணியைப்பற்றியோ, நிறுவனத்தயாரிப்புகளைப்பற்றியோ விளக்கம் அளிக்கும் சூழ்நிலை அமையக்கூடும். எனக்கு எல்லா நாளும் இதே தொழில் என்பதாலும், எந்த முன் அனுபவமோ, கற்றுக்கொடுப்பவர்களோ இல்லாததால் அடிபட்டு அடிபட்டுதான் ஓரளவாவது கற்றுக்கொள்ள முடிந்தது.

முறையான பள்ளி கல்லூரி வகுப்புக்களில், ஆசிரியர் என்பவருக்கு ஆரம்பத்திலேயே ஒரு உயர்ந்த ஸ்தானம் அளிக்கப்பட்டுவிடுகிறது. வயது, அனுபவம், அறிவு ஆகியவை சமமாகவே இருக்கக்கூடிய பயிற்சி வகுப்புகளிலும் விளக்க உரைகளிலும் அந்த ஸ்தானத்தையும், எதிரிலுப்போர் கவனத்தையும் ஈர்த்து, சொல்ல வந்த விஷயங்களை தெளிவாகச் சொல்வது, அதுவும் மிகக்குறைந்த நேரத்துக்குள் என்பது அவ்வளவு சுலபமில்லை.

எனவே, நான் கற்ற, கேட்ட, பார்த்த மற்றும் படித்த அனுபவங்களை பொதுவில் வைப்பதால் யாரேனும் பயன்பெறக்கூடும் என்ற எண்ணத்தினால் விளைந்ததே இந்தத் துணிச்சல்!
ஆலாபனை போதும், விஷயத்துக்கு வருகிறேன்.

1. தயார் செய்துகொள்ளுங்கள் - இரண்டு நிமிடமோ, இரண்டு மணிநேரமோ.. சொல்லப்போகும் விஷயத்தை மனதில் ஒருமுறை ஓடவிட்டுப் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். தேவையான குறிப்புகளை தனியாக எழுதிவைத்துக்கொள்வது உதவும். ஒத்திகை பார்க்க வேண்டாம். நடுவில் ஏதேனும் தடங்கல் ஏற்பட்டால் பேச்சு திசை திரும்பிவிடும் சாத்தியம் உள்ளது. எதை முதலில், எதை நடுவில், எதைக் கடைசியில் சொல்ல வேண்டும் என்ற agenda மட்டும் போதும்.

2. எடுத்த எடுப்பில் திடுதிப்பென ஆரம்பிக்காதீர்கள். சுருக்கமாக ஒரு சுய அறிமுகத்துடன் ஆரம்பியுங்கள் - பிறப்பும் வளர்ப்பும், இளமையும் கல்வியும் போன்ற கட்டுரைகள் இல்லை - உங்கள் பெயர், பணி நிலை, சொல்லப்போகும் கருத்துடன் உங்கள் அனுபவம் - இது போதும்.

உங்கள் பெயர் எல்லாருக்கும் தெரிந்திருக்கும் என எதிர்பார்க்காதீர்கள் - ஒருமுறை ஒரு நபருடன் அரை மணி நிறுவனத்தின் நிலை பற்றி கதை அடித்து முடித்த பிறகு நான் "உங்கள் பெயர் என்ன" எனக்கேட்டேன் - அவர் புருவம் சுருங்கி, பெயர் கூறி, நான் இங்கே வைஸ் ப்ரெஸிடென்ட்டாக வேலை பார்க்கிறேன் என்றார்!

சொல்லப்போகும் கருத்துடன் உங்கள் அனுபவம் - இது மிகவும் அவசியம். சொல்பவரின் தகுதியே சொல்லப்படுவதின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்தும்.

3. எந்த நிமிடத்திலும் நீங்கள் என்ன பேசுகிறீர்கள் என்பதை உணர்ந்து இருக்க வேண்டும். நீங்கள் உணர்ந்தால் மட்டும் போதாது, உங்கள் சபைக்கும் கதை அடிக்கிறான்(ள்) என்ற எண்ணம் தோன்றிவிடக்கூடாது.

கதை அடிப்பதில் தப்பு இல்லை - ஆனால், கதை உங்கள் பேசுபொருளுடன் சம்மந்தம் உள்ளதாக இருக்கட்டும். எப்படியாவது ஒரு ஜோக்கை ஒட்டவேண்டும் என்று நினைக்காதீர்கள். அனைத்தும் ஆண்களே உள்ள கூட்டமாக இருந்தாலும், அடல்ட்ஸ் ஒன்லி ஜோக்குகள் வேண்டவே வேண்டாம். அவற்றுக்குதான் சாயங்கால பார்ட்டிகள் இருக்கிறதே! சில குற்றம் கண்டுபிடித்தே பெயர் வாங்கும் புலவர்கள் எல்லாக்கூட்டத்திலும் இருப்பார்கள். கதை அடித்து அவர்களின் வெறும் வாய்க்கு அவல் கொடுக்காதீர்கள்.

இன்றைக்கு ரொம்ப நீளமாகப் போய்விட்டது, மீண்டும் தொடர்கிறேன் - உங்கள் விருப்பம் இருந்தால்.

பி கு: துறவறம் கொண்டு விட்டதாகக் கூறினேர்களே என்று புரட்சிப்பினாத்தலாரைக் கேட்டதற்கு - "அவங்களை நிறுத்தச் சொல் - நான் நிறுத்தறேன்"றாரு!

பொது வாழ்விலிருந்து விலகுகிறார் பினாத்தலார் 14 Nov 05

பொது வாழ்விலிருந்து விலகுகிறார் பினாத்தலார்.

புரட்சிப்பினாத்தலார் தன் தொழிலான பினாத்துவதை விட்டுத் துறவறம் மேற்கொள்ளப்போவதாக அறிவித்தார். காரணம் கேட்டதற்கு, கீழ்க்கண்ட செய்திகளைக் காண்பித்தார்.

• தமிழ் கலாசாரத்திற்கு எதிராக கருத்துக்களை தெரிவித்ததாக நடிகை குஷ்புக்கு தமிழக முழுவதும் பல்வேறு அமைப்புகள் எதிர்ப்புத்தெரிவித்தன. பல்வேறு கோர்ட்டுகளில்வழக்கும் தொடரபட்டன.

  குஷ்புவுக்கு முன் ஜாமீன் வழங்கக்கூடாது: பா.ம.க.

  தமிழ்ப் பெண்களின் கற்பு பற்றி நடிகை குஷ்பு பேசிய கருத்துகள் சரியே என
  அவருக்கு ஆதரவாகப் பேசியுள்ள நடிகை சுஹாசினிக்கு பல தரப்பிலிருந்தும் கடுமையான கண்டனம் எழுந்துள்ளது.

  "குஷ்பு-சுஹாசினி ஆகிய 2 பேர் வீட்டின் முன்பும் துடைப்பம் ஏந்தி ஆர்ப்பாட்டம் நடத்துவோம்" என்று தமிழர் பாதுகாப்பு கழக தலைவர் கே.ராஜன் கூறியிருக்கிறார்.

  மனோரமா: முதல்வரும் ஒரு நடிகையாக இருந்தவர்தான். அவரே குஷ்பு கூறியது தவறு என்று கூறியிருக்கிறார். முடிந்த விஷயத்தை மீண்டும் பெரிதுபடுத்துகிறார்கள். அவர்கள் படித்தவர்கள். அதனால் இப்படித்தான் பேசுவார்கள். நான் படித்தவள் இல்லை. அவர்கள் மன்னிப்பு கேட்பதுதான் சரி.

  தயாரிப்பாளர் கேயார்: குஷ்பு, சுஹாசினி ஆகியோரின் பேச்சு அவர்களுக்கு
  வேண்டுமானால் துணிச்சலான பேச்சாக தெரியலாம். அவர்கள் கருத்தை ஏற்கமுடியாது. இது கண்ணகி வாழ்ந்த நாடு. விளம்பரம் இல்லாமல் இருப்பதை விட இப்படித் தவறான விஷயங்களைப் பேசி மலிவான விளம்பரம் தேடிக்கொள்ள விரும்புகிறார்கள்.

  இயக்குநர் சீமான்: தமிழர்களுக்கு கொம்பா முளைத்திருக்கிறது, தமிழர்கள் சார்பில் நான் மன்னிப்பு கேட்கிறேன் என்பதெல்லாம் சகிக்க முடியாத விஷயங்கள். இதற்காக சுஹாசினி மன்னிப்பு கேட்கவேண்டும்.

  கவிஞர் மேத்தா: குஷ்பு விளக்கு பற்ற வைக்க உரசிய தீக்குச்சி கூரையின் மேல் விழுந்து கொழுந்துவிட்டு எரிகிறது. இந்த சமயத்தில் அதை அணைக்கப் பார்ப்பதுதான் அறிவுடமை. நிதானம் இழந்து நெய் ஊற்றக்கூடாது.

  தமிழருவி மணியன்: இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே யாதும் ஊரே, யாவரும் கேளிர் என்று சர்வதேச சிந்தனையை விதைத்த தமிழர்களுக்கு கொம்பு முளைத்திருப்பது உண்மைதான்.

  இல.கணேசன்: தமிழர்களைப் பற்றி தமிழ்நாட்டுக்கு வெளியே இருந்து வந்தவர்கள் இழிவாகப் பேசுவதா என்று ஆவேசப்படும் தமிழக மக்களுக்கு சவால்விடும் வகையில் குஷ்புவுக்கு ஆதரவாக நான் இருக்கிறேன் என்று சுஹாசினி பேசியுள்ளதாகவே கருதுகிறேன்.

  வெற்றிகொண்டான்: கலையை மலிவான விலைக்கு விற்க குஷ்பு, சுஹாசினி போன்றவர்கள் தயாராகிவிட்டனர். இவர்களைத் திருத்த முடியாது. தமிழர்களுக்கு கொம்பு இருப்பதைக் காட்டினால் அதை இவர்களால் தாங்கமுடியாது.

  திருமாவளவன்: என்னைக் கருத்து கேட்டிருந்தால் கிழித்திருப்பேன் என்று
  குஷ்புவைக் கண்டித்தவர்களைத்தான் சுஹாசினி கூறியுள்ளார். ஒட்டுமொத்த தமிழர்களின் பிரதிநிதியாக மன்னிப்பு கேட்க இவர் யார்? தமிழர்கள் வெட்கித் தலைகுனியவேண்டுமாம்.

  "என் மீது நீங்கள் குற்றம் சாட்டினால் உங்களையும், உங்கள் தலைவரையும்
  கோர்ட்டில் சந்திப்பேன்'' - சுஹாசினி எஸ்.எம்.எஸ்.

  எஸ்.எம்.எஸ். மூலம் மிரட்டல் - நடிகை சுஹாசினிக்கு சரத்குமார் கண்டனம்

  செயற்குழுவை கூட்டி குஷ்பு மீது நடவடிக்கை: தயாரிப்பாளர் சங்கம் அறிவிப்பு

மேலும் அவர் கூறியதாவது: என் கொள்கை, உயிர், மூச்சு அனைத்துமே பினாத்துவதுதான். இதை இவ்வளவு பேர் பங்கு போட்டுக்கொண்டால் நான் என்ன செய்வேன்?

இட்லி வடைக்கு (கருத்துக்களை சேகரித்து வைத்தமைக்காக) நன்றி.

திரைக்கு வந்த புத்தகங்கள் 08 Nov 05

என்னுடைய முந்தைய பதிவில், ராமச்சந்திரன் உஷாவின் பின்னூட்டத்தில் கூறியிருந்தார் - விரும்பி படிச்ச கதைய படமா பார்க்கிற தைரியம் எனக்கு எப்போதும் கிடையாது - என்று.

இதைத் தொடர்ந்து ஏற்பட்ட சிந்தனைச் சிதறல்களில் இதுவரை படமாக்கப்பட்ட புத்தகங்களைப்பற்றி யோசித்தேன்.

எனக்கு புத்தகங்களில் இருந்து வந்த ஆங்கிலப்படங்கள் பற்றி அதிகம் பரிச்சயம் கிடையாது, எனவே தமிழ் பற்றி மட்டும்.

பாலு மகேந்திரா ஒரு பேட்டியில் கூறியிருந்தார் - "ஒரு பாட்டி வடை சுட்ட கதையைக்கூட படித்தவர்கள் பாராட்டும் விதமாக திரையில் கொடுக்க முடியாது. பாட்டி என்றால் சுமங்கலிப்பாட்டியா அல்லது விதவைப்பாட்டியா, வடை என்றால் மெதுவடையா அல்லது மசால்வடையா என்று படித்தவர் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு பிம்பத்தை மனதில் கொண்டிருப்பார்கள், அதை நான் எந்த வகையில் எடுத்தாலும், படித்தவர்களில் சிலரின் பிம்பத்தையாவது அது உடைத்துவிடும்" இதுதான் முக்கியக் காரணம் என்று நம்புகிறேன்.

"பார்த்திபன் கனவு" புத்தகத்தின் கடைசியில் அவிழும் மர்ம முடிச்சு, திரைப்படத்தின் மூன்றாவது காட்சியிலேயே எஸ்.வி.ரங்காராவ் வரும்போது தூள் தூளானதும் இதற்கு உதாரணமே

பத்திரிக்கைகளில் தொடராக வரும்போது, மணியம் செல்வனோ, மாருதியோ வரையும் கதாபாத்திரங்களின் ஓவியம், படிப்பவர்க்கு ஏறத்தாழவேனும் கொடுக்கும் ஒரு அடையாளத்தை, படத்தில் வரும் பாத்திரங்கள் உடைத்துவிடும் என்பது நிச்சயம். யாராவது, சுஜாதாவின் வஸந்தாக வெண்ணிற ஆடை மூர்த்தியையோ, ப்ரியாவில் வரும் பெயர் தெரியாத நடிகராகவோ கற்பனை செய்து பார்த்திருப்பார்களா? "குறிஞ்சி மலர்" அரவிந்தனாக மு க ஸ்டாலினைப் பார்த்த தீவிர தி மு க வினரே வெறுத்துப்போனது மறந்திருக்காது. அப்புசாமியாகவும் துப்பறியும் சாம்புவாகவும் காத்தாடி ராமமூர்த்தி நடித்தது பற்றி எதுவும் கூறாமல் இருப்பதே நல்லது.

வாசகர் பெரும்பாலானோர் மனதில், பொன்னியின் செல்வன் கதாபாத்திரங்களை ஏதெனும் ஒரு நடிகர் / நடிகையாக கற்பனை செய்து பார்த்திருப்பார்கள்.. டோண்டு, தருமி போன்றோர் (அவர்கள் மன்னிக்க) வைஜயந்தி மாலாவையும், ஜெமினி கணேசனையும் பாலையாவையும் நினைத்திருக்க, இடைப்பட்ட காலத்தோர் கமலஹாசனையும், குஷ்பூவையும் நினைத்திருக்கலாம். என்போன்ற சிறுவர்கள் அஸினையும் நினைக்கலாம்:-) எப்போது எடுக்கப்பட்டாலும், ஏதெனும் ஒரு சாராரிடம் இருந்தாவது திட்டு வாங்காமல் தப்பிக்கவே முடியாது. மாஜிக் லாண்டர்ன் குழுவினர் இதை நாடகமாக நடித்தபோது பசுபதி வந்தியத்தேவனாக நடித்ததாக அறிகிறேன் - பார்க்க வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. எனக்கு இத்தேர்வு சரிதான் எனப்பட்டாலும் எத்தனை பேர் என்னுடன் ஒத்துப்போவர் என்று நினைக்கிறீர்கள்?

இந்தப்பிரச்சினை வேன்டாம் என்று தியாக பூமி, விக்ரம் ஆகிய தொடர்கதைகள் வரும்போதே, நடிகர்களையே புத்தகத்திலும் போட்டு ஒருவாறு தயார் செய்து இருந்தார்கள். இது திரைப்படம் எடுக்கப்படும் எனும் முன்முடிவுடன் (ஸ்டோரி டிஸ்கஷன் குழு ஆசீர்வாதத்துடன்) எழுதப்படும் மிகச்சில கதைகளுக்கு மட்டுமே சாத்தியமாகும்.

விதிவிலக்குகளும் இருக்கலாம் - ஆனால் அவற்றை நான் பார்த்ததில்லை அல்லது படித்ததில்லை. மோகமுள் கதை படித்திருக்கிறேன், திரைப்படம் பார்க்கவில்லை. அழகி, சொல்ல மறந்த கதை திரைப்படங்களாக எனக்குப் பிடித்திருந்தன - ஆனால் கதைகளை படித்திருக்கவில்லை (படிக்கவில்லை என்பதுதான் படம் பிடித்ததுக்கு காரணமோ என்றும் சந்தேகிக்கிறேன்).

மணிரத்னம் படங்களில் சில காட்சிகள் அல்லது பாத்திரங்கள் கதைகளில் இருந்து தழுவப்பட்டபோதும், திரைக்கேற்றவண்ணம் செப்பனிட்டிருப்பார். "கன்னத்தில் முத்தமிட்டால்" படத்தின் இரு காட்சிகள் கதையாகவும், படமாகவும் நன்றே செய்யப்பட்டிருந்தன. "அஞ்சலி"யில் பிரபு பாத்திரம், Mockingbird பூ ராட்லீயைத் தழுவியது, நாயகன் - காட்ஃபாதர் திரைப்படத்தைவிட, புத்தகத்தையே அதிகம் தழுவியதாக நான் நினைக்கிறேன்.

மொத்தத்தில், படித்த புத்தகத்தை திரையில் பார்க்கும் தைரியம் எனக்கும் வராது, இதுவரை வந்த படங்கள் அந்த நம்பிக்கையை தூண்டும் விதமாகவும் இல்லை.

பி கு - புத்தகங்களில் இருந்து வந்த ஆங்கிலப்படங்கள் பற்றிப் பேச விரும்புவோர், இந்தப் பின்னூட்டப்பெட்டியிலேயே பேசலாம். (காத்துத்தான் வாங்குது:-))

To Kill a Mockingbird -புத்தகப்பார்வை

மு கு or Disclaimer : இது ஒரு வழக்கமான பினாத்தல் பதிவு அல்ல.

எப்போது நாம் ஒரு புத்தகத்தையோ அல்லது வேறெந்த புனைவையுமோ பாராட்டுகிறோம்?
கதையில் உள்ள மாந்தர்களுடன் நம்மை அடையாளம் காண முடியும்போது, அவர்களின் உணர்ச்சிகளை பகிர்ந்து கொள்ள முடியும்போது, அவர்களின் செயல்களின் நியாய அநியாயங்களைப் பற்றி தர்க்கிக்கும்போது தான் நம்முள் எந்த ஒரு புனைவும் ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்த முடியும்.

தன்னைக் காண்பது என்பது சில நேரங்களில் மிக எளிதாக அமைந்துவிடும். தமிழ்நாட்டின் தாய்க்குலம் கஷ்டம் மட்டுமே அனுபவிக்கும் மெகா சீரியல் நாயகிகளிடமும், தங்களைக் கொடுமைப்படுத்திய கணவர்களையும், மாமியார்களையும் தொடரிலும் பார்க்கும்போது மிக எளிதாக அதில் ஒன்றிவிடுகின்றனர். ஆகஸ்ட் மாதத்தில் வெளிவரும் கல்லூரி / காதல் திரைப்படங்களில் மாணவர்கள் எளிதாக ஒன்ற முடிவதால்தான் பல படங்கள் அப்போது வெளியிடப்படுகின்றன. வேலை நிமித்தமாக பல ஊர்கள் / நாடுகள் சுற்றியதால், இரா முருகனின் அதே போன்ற கதாபாத்திரங்களுடன் என்னால் முழுமையாக ஒன்ற முடிந்தது.

சில நேரங்களில், கதை மாந்தர்களுடன் முழுமையாக தம்மை அடையாளம் காண முடியாவிடினும், ஒரு பகுதியில் மட்டுமே ஒத்துப்போனாலும், நம் தொல்லைகளுக்கு எளிய/ வலிய தீர்வு சொல்லும் பாத்திரங்கள் வெல்கின்றன. தெருவில் தினம் சந்திக்கும் லஞ்சப்பேய்களுக்கு எதிராக போர்க்கொடி உயர்த்திய பேராசிரியரும், சுதந்திரப் போராட்டத் தாத்தாவும் எம்.எல்.ஏவின் வீட்டில் மாடுகளைக்கட்டிய பால்காரனும் நம்மை ஈர்த்தது இதனால்தான்.

வெகு சில கதைகள் மட்டுமே, நம்முடைய தினக் குணாதிசயங்கள் எதுவுமே இல்லாத பாத்திரங்களுடன் இருக்கும்போதும், ஏதோ ஒருவகையில் நம்மை அப்பாத்திரங்களுக்காக சிரிக்க வைத்து, கண்ணீர் விட வைத்து கோபிக்கவைத்து -- எல்லாம் செய்யும்.

ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், நான் பார்த்திராத ஊர்களில் பயனம் செய்து, கற்பனைக்கும் எட்டாத பாத்திரங்களுடன் பழகினாலும், வந்தியத்தேவன் கடலில் விழுந்து எழும்போது என் உடலிலும் உப்புத்தண்ணீர் பட்ட உணர்வு ஏற்படுவது எப்படி?

எங்கேயோ அமெரிக்காவில் ஒரு மருந்து தயாரிக்கும் நிறுவனத்தில் வேலை செய்த ஸிந்தியா, என் வேலையை ராஜினாமா செய்யும் எண்ணத்தை மாற்றியது எப்படி? (Strong Medicine - Arthur Hailey)

காட்டையே பார்த்திராத நான் அடர்காடுகளில், அதிரடிப்படைக்கு பயந்த சோளகனாகவும் கொஞ்சம் வாழ முடிந்தது எப்படி?

ஆபிரஹாம் லிங்கன் என்ன சொன்னால் என்ன? போர் வந்தால் என்ன? எனக்குத் தேவை என்னுடைய ரசிகர் கூட்டம், அதற்காக என்ன வேன்டுமென்றாலும் செய்வேன் என்னும் ஸ்கார்லெட் ஓ ஹாரா வாக எப்படி என்னை நினைத்துக்கொள்ள முடிந்தது? (Gone with the Wind - Margeret Mitchell)

யோசித்துப்பார்த்தால், இப்படி கொஞ்சமும் சம்பந்தமே இல்லாத கதாபத்திரங்கள் உள்ள புனைவுகள்தான் என்னை நீண்ட நாட்கள் பாதிக்கின்றன.

அப்படி ஒரு கதைதான் to Kill a Mockingbird (Harper Lee)

கதையை சுருக்கமாகக் கூறிவிடுகிடுகிறேன்.

1935 வாக்கில், அட்லாண்டாவிற்கு அருகில் இருந்த மேகோம்ப் கிராமத்தில் நிகழ்ந்த சம்பவங்கள். வழக்கறிஞர் அட்டிகஸுக்கு கோர்ட்டால் தரப்பட்ட ஒரு வழக்கில், வெள்ளை இனத்துப் பெண்ணை பலாத்காரம் செய்ய முயன்றதாக ஒரு கறுப்பின இளைஞன் குற்றம் சாட்டப் படுகின்றான். ஊர் மக்கள் இதை ஒரு சாதாரண வழக்காகப் பார்க்காமல், வெள்ளையர் VS கறுப்பர் என்று பார்ப்பதால், நீதிக்கு வேலை இல்லாமல் உணர்வுகளுக்கே முதலிடம் தரப்படுகின்றது. வழக்கை நடத்தும் அட்டிகஸ்ஸை கறுப்பர் தோழர் என்று வீட்டுக்குள்ளே பேசிக்கொண்டாலும், வீட்டில் கவனிக்கும் ஊர்ச்சிறுவர்கள் அட்டிகஸ்ஸின் குழந்தைகளை கிண்டல் செய்யத் தலைப்படுகின்றனர். வாதங்களால் பலாத்காரம் நிகழவே இல்லை என்று அட்டிகஸ் நிரூபித்து விட்டாலும், வெள்ளையர் மட்டுமே அடங்கிய ஜூரி கறுப்பு இளைஞனுக்கு மரண தண்டனை விதிக்கிறது. வழக்கில் வென்ற போதிலும், அவமானப்படுத்தப்பட்டதாய் உணரும் (பலாத்கரப் படுத்தப்பட்டதாய் கூறப்பட்ட)பெண்ணின் தந்தை, அட்டிகஸ்ஸின் குழந்தைகளை பயமுறுத்த முயலும்போது, சந்தேகத்துக்கு இடமான முறையில் இறந்துவிடுகிறான். கதை என்று பார்த்தால் இவ்வளவுதான்.

ஆனால், கதை முழுக்க முழுக்க அட்டிகஸ்ஸின் ஆறு வயதுப் பெண் குழந்தை வாயிலாகவே கூறப்படுகிறது. ஆரம்பப் பக்கங்களிலேயே, நானும் ஜீன் லூயிஸ் ஃபிஞ்ச் (ஸ்கவுட்) ஆக மாறிவிடுகிறேன்.

• பள்ளிக்குச் செல்ல அடம் பிடிக்கிறேன்.
• அண்ணனுடன் சண்டை போடுகிறேன் - பெரியவர்கள் ஏன் அவன் பக்கமே இருக்கிறார்கள் என கோபிக்கிறேன்.
• பக்கத்தில் இருக்கும் மர்ம வீட்டில் உள்ளேயே அடைந்து கிடக்கும் பூ ராட்லீ(Boo Radley) யை வெளியே கொண்டுவரும் முயற்சிகளில் அண்ணனுக்கும், தோழன் டில் (Dill)லிற்கும் துணை நிற்கிறேன்.
• என் இயல்பை மாற்றி ஒரு சிறந்த பெண்மணியாக என்னை மாற்றிவிட முயற்சிக்கும் அத்தைமேல் வெறுப்பு கொள்கிறேன்.
• வெள்ளையரின் சர்ச்சுக்கும், கறுப்பர்களின் சர்ச்சுக்கும் வழிமுறைகளில் உள்ள வித்தியாசங்களைக் கண்டு வியக்கிறேன்.
• "Nigger Lover" என்று கத்தி என்னை வெறுப்பேற்றும் பள்ளி சகாக்களிடம் மல்லுக்கு நிற்கிறேன்.
• அதிசயமாக வந்த பனிமழையில் நனைகிறேன்.
• அப்பாவின் அலுவலகத்திற்கு அழையாமல் சென்று, அவரைக் கொல்ல வந்தவர்களிடம் இருந்து அவரைக் காப்பாற்றுகின்றேன்.
• அப்பாவின் அசைக்க முடியாத வாதத்தைக் கேட்டும் அதற்கு எதிராகத் தீர்ப்பளிக்கும் ஜூரிகளைக்கண்டு குழம்புகிறேன்.
• எப்போதும் வீட்டை விட்டு வெளிவராத பூ (Boo) என்னைக்காப்பாற்ற மட்டும் வெளியே வந்ததற்காக நன்றி செலுத்துகிறேன்.
  

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக என் அறியாமையை இழக்கிறேன். "வயதான பிறகு கற்றுக்கொள்ள என்ன இருக்கப்போகிறது - அல்ஜீப்ராவைத்தவிர?"

கதையின் இடை இடையே வரும் தத்துவ விசாரங்கள் மேன்மக்களுக்கும் கீழ்மக்களுக்கும் என்ன வித்தியாசம் என்று சிறுமியின் அறிவுக்கு ஏற்ப ஆராய்வது நிச்சயமாக பெரியவர்களை யோசிக்கச் செய்யும்.

உங்களை ஒருமுறை படிக்கப் பரிந்துரைக்கிறேன், நிச்சயமாக, நீங்கள் பலமுறை படிப்பீர்கள்.

மேலும் ஒரு கடற்கரை சந்திப்பு 03 Nov 05

அமீரக வரலாற்றில் முதல் முறையாக, புஜைராவை ஒட்டி உள்ள கல்பா கடற்கரையில் மாபெரும் வலைப்பதிவர் சந்திப்பு நிகழ்ந்தது. சம்பிரதாய முறைப்படி, என்ன சாப்பிட்டோம் என்பதைக்கூறிவிட்டு, பிறகு என்ன விஷயங்கள் விவாதிக்கப்பட்டன என்பதைக் கூறுகிறேன்.

காலையில் எடுத்துச் சென்ற உணவு வகைகள் மதியத்துக்குள்ளேயே தீர்ந்துவிட்டதால், கடற்கரையிலேயே இருந்த டுபாக்கூர் உணவகத்தில் இருந்து, சுடச்சுட சமோசாக்களையும் (சமைத்து ஐந்தே நாள் ஆனது), காப்பியையும் குடித்து வயிற்றுக்கு சிறிது ஈந்த பின்னர், செவிக்கும் ஈய ஆயத்தமானோம்.

சந்திப்பில் கலந்துகொண்ட ஒவ்வொரு பெயரையும் கூற முடியாது என்பதால், முக்கியமான சிலர் பற்றி மட்டும் (ம்ஹூம் நீ சரிப்பட மாட்டே!):

நுனிப்புல் (ஃபுஜைரா கடற்கரையில் இயற்கையான புல் கிடையாது என்பதால், இவர் வரவு கடற்கரைக்கு பசுமை சேர்த்தது) தன் கணவருடன்,

உங்கள் உண்மையுள்ள (yours truly) புரட்சிப்பினாத்தலார் தன் ரத கஜ துரக பதாதியுடன் (அப்படீன்னா என்னங்க?),

பதிவிட இன்னும் தொடங்காமல் அவ்வப்போது பின்னூட்டம் மட்டும் கொடுக்கும் தென்றல் தன் குடும்பத்துடன்,

90களில் கையெழுத்துப்பத்திரிக்கையாகத் தொடங்கி, அதன் விஞ்ஞான நீட்சியாக வலைப்பதிவுலகிலும் தடம் பதிக்க இருக்கும் குளம் வலைப்பூவின் ஆறு எழுத்தாளர்களில் இருவரும்

மற்றும் பலரும் (இப்படிப் போடறதும் சம்பிரதாயம்தான்) கலந்து கொண்டனர்.

என்ன விவாதித்தோம்?

1. வலைப்பதிவுகளை அடுத்த நிலைக்கு எடுத்துச் செல்வது எப்படி?

2. தீபாவளி ஆரியர் பண்டிகையா?

3. குஷ்பூவுக்கு ஆதரவு அளிப்பவர்கள் பெண்ணியவாதிகளா?

4. செம்மொழித் தமிழை எவ்வாறு மேம்படுத்தலாம்?

5. இலக்கியம் என்பதின் இலக்கு யாது?

என்றெல்லாம் ஜல்லி அடிக்காமல், பொதுவான விஷயங்களை மட்டும் பேசிவிட்டு, பேச்சில் கலந்து கொள்ளாதவர்கள் வீட்டுக்கு செல்லும் நேரம் ஆவதில் கோபம் காட்டக்கூடிய சாத்தியக்கூறு இருந்ததால் ஒன்றரை மணி நேரத்தில் ஜூட் விட்டு விட்டோம் - இனி அடிக்கடி சந்திக்க முயலுவோம் என்ற வாக்குறுதியுடன்.