பெனாத்தல் சுரேஷ்- ஒரு தியாகி 27 Aug 05

நாலு பேர் நன்றாக இருப்பதற்காக ஒருவர் கஷ்டம் அனுபவித்தால் தப்பில்லை - என்று ஒரு புருடா புராணம் கூறுகிறது.. அந்த ஒருவராகத் தானே இருக்க முன்வந்த தன்னலமில்லாத் தொண்டன், தியாக சொரூபம் பினாத்தல் சுரேஷின் தியாகத் திருவரலாறுதான் என்ன?

சுனாமி எச்சரிக்கையை பலநாள் கழித்துச் சொன்னால் என்ன பயன்?
உடனே சொன்னால்தானே மக்கள் தகுந்த முன் எச்சரிக்கை நடவடிக்கை எடுக்க முடியும்?

சரி பில்ட்-அப் எல்லாம் போதும், விஷயத்துக்கே வந்து விடுகிறேன்.

'இங்கிலீஷ்காரன்" என்ற படத்தைப் பார்த்துத் தொலைத்து விட்டேன். எனக்கு ஏற்பட்ட கதி, என் நண்பர்கள், விரோதிகள் யாருக்கும் ஏற்படக்கூடாது என்பதற்காகவே இதை அவசர அவசரமாகப் பதிகிறேன்!

கதையைச் சொன்னால் -'அட நல்லாத்தானே இருக்கு"என்று சொல்வீர்கள்!

சில காட்சிகளை டிவியில் பார்த்தாலும், நல்ல காமெடியா இருக்கும் போல இருக்கே என்றும் எண்ணக்கூடும். (அப்படித்தான் நினைத்து நானும் பார்த்தேன்)

ஆனால், திரைக்கதை என்ற ஒரு ஜந்து இருப்பதாகவே இந்த இயக்குநர் அறிந்திருக்கவில்லை.

படம் நெடுக பழைய படங்களில் வந்த வெவ்வேறு காட்சிகளை சத்யராஜ் மறுபடி நடித்துக் காண்பித்திருக்கிறார். காட்சிகளை கொஞ்சம் மாற்றி இருந்தாலோ, ஒரிஜினலில் உள்ள அபத்தங்களை கோடிட்டு இருந்தாலோ அது கிண்டல், நகைச்சுவை. அதே காட்சியை அப்படியே நடிகர்களை மட்டும் மாற்றி எடுத்ததினால், ஆரம்பத்தில் சில நேரங்களில் வரும் சிரிப்பையும் காணாமல் போக அடித்துவிடுகிறது.

படம் முடியப்போகும் நேரத்தில் அவசரமாக மெஸேஜ் சொல்ல வேண்டிய கட்டாயத்தால் "பெற்றோர் குழந்தைகளை அவர்கள் ஆசைப்படி வர விட வேண்டும்" என்பதை அதீதமான உதாரணங்களோடு கூறி முடிக்கிறார்கள்.
உல்டாக் காட்சிகள், சத்யராஜின் குரல் மாடுலேஷன் மட்டுமே நகைச்சுவை ஆகிவிடாது என்பத்ற்கு ஒரு சரியான உதாரணம் இந்த இங்கிலீஷ்காரன்.

இங்கிலீஷ்காரன் - Accent சரியில்லை!

சபிக்கப்பட்ட பூமி - சபித்தது யார்? 24 Aug 05

"கஞ்சி குடிப்பதற்கிலார் - அதற்கு காரணங்கள் இவையெனும் அறிவுமிலார்" - பீஹாரின் மௌனப் பெரும்பான்மையினர் பற்றி இதைவிடச் சுருக்கமாக விவரிக்க இயலாது.

கனிம வளம் நிறைந்த மாநிலம் - நிலக்கரி இன்னும் 200 ஆண்டுகளுக்கு அள்ள அள்ளக் குறையாது, பாக்ஸைட் (அலுமினியம்), மேக்னடைட் (இரும்பு) என்று திரும்பும் இடமெல்லாம் டைட்(நன்றி: சுஜாதா). இரும்பு, அலுமினியம் உருக்காலைகள், நிலக்கரி பதப்படுத்தும் வாஷரிகள். மண்ணில் போட்டால் பொன்னாய்த் திரும்பும் நில வளம், நீர் வளம். அழகான மலை வாசஸ்தலங்கள், ஏரிகள், 2000 வருடங்களுக்கும் மேற்பட்ட சரித்திரம் கூறும் பாடலிபுத்திரம், புத்த கயா போன்ற சுற்றுலாக் கவர்ச்சிகள் - இன்னும் சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.

இவற்றில் எல்லாம் கால்பங்கு கூட இல்லாத தமிழகம் போன்ற மாநிலங்கள் அடையாத வீழ்ச்சியை பீஹார் கண்டது ஏன்?

எனக்குத் தெரிந்தவரை, தமிழகத்தையும் பீஹாரையும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறேன்:

கல்வி: நாராயண் கூறுவது உண்மைதான் - பீஹாரிலிருந்துதான் ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரிகள் பலர் உருவாகின்றனர். ஆனால், அந்த ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரியின் தந்தையும் ஒரு ஐ.ஏ.எஸ்ஸாகத்தான் இருப்பார் - அல்லது எஞ்சினியர் அல்லது டாக்டர்-- படிப்பதற்கு படித்த வம்சத்தில் பிறந்திருப்பது மிக அவசியம்!

இது இந்தியா முழுமைக்குமான பிரச்சினை என்றாலும், தமிழகத்தில் முதல் தலைமுறைப் பட்டதாரிகளையும் காண இயலும் - பீஹாரில் மிக அரிது.

கோல்-இந்தியா வின் எஞ்சினியர்கள் தங்கள் மகன்களை ஷிமோகாவிற்கும், சென்னைக்கும் அனுப்பி பொறியியல் படிக்க வைக்க, தொழிலாளிகளின் மகன்களின் வாழ்நாள் ஆதர்சம் பத்தாவது வகுப்பு முடித்து விட்டு 940-ல் ஹெல்ப்பராக பணி அமர்வதாகவே இருந்தது (940 - நிலம் கொடுத்தோர்க்கு வேலை கொடுக்கும் கோல்-இந்தியா சட்ட எண்)

அவர்களைக் குறை கூற முடியாது. 10000 பேர் வேலை செய்யும் ஒரு நகரியத்துக்கு அருகில் இருப்பது ஒரே ஒரு கல்லூரி, அதில் 300 இடங்கள், அதிலும் 100 நிரப்பப் படாமல் உள்ளன.

அண்ணப் பல்கலைக்கழகத் துணைவேந்தார் கூறுகிறார் - இந்தியா முழுமைக்குமான பொறியாளர்கள் தேவையில் தென்னிந்தியாவில் இருந்து 75 சதம் தயாராகிறார்கள் என்று.

எங்கே குறைபாடு? ஏன் பீஹாரில் சொல்லிக்கொள்ளும்படியான பொறியியல் கல்லூரிகள் இல்லையா? B I T - ராஞ்சி, ஜம்ஷெட்பூர், ரூர்கேலா என்று மிக அருகிலேயே தரம் வாய்ந்த கல்லூரிகள் இருந்தாலும் அவற்றில் இடம் பெறுவதற்கு இந்தியா முழுவதிலும் இருந்து போட்டி இருப்பதால் பீஹாரிகளால் உள்ளே நுழையக்கூட முடிவதில்லை. அரசாங்கமும், லஞ்சத்துக்கு அஞ்சும் தனியார்களும் புதுக்கல்லூரிகள் திறப்பதைப் பற்றி எண்ணுவதில்லை.

வடக்கு வாழ்கிறது, தெற்கு தேய்கிறது என்பது பீஹாரைப் பொறுத்தவரை உண்மையே. அரசாங்கம் என்று ஒன்று இருப்பதைக் கூட அறியாமல் தெற்கு பீஹார் வாழ்ந்துகொண்டிருக்க, நடக்கும் ஒரு சில நலத்திட்டங்களும், உட்கட்டுமானப்பணிகளும் வடக்கு பீஹாரில் மட்டுமே நடந்தன, (இது 1999க்கு முன் இருந்த நிலைமை - அப்போது ஜார்க்கண்ட் மாநிலம் பிரிக்கப்பட்டிருக்கவில்லை)

ஜார்க்கண்ட் முக்தி மோர்ச்சா போன்ற இயக்கங்கள் இதற்கு எதிராக பல காலம் போராடி வந்தும், சீட்டுக் கணக்கு அரசியலில் குறைவான தொகுதிகளையே கொண்ட தெற்கின் குரல், சட்டமன்றத்தில் எடுபடவும் இல்லை.

மக்களின் அரசியல் அறிவு, தமிழகத்தை ஒப்பிடுகையில் பீஹாரில் மிகவும் குறைவு. தமிழ்நாட்டின் மூலையில் உள்ள சிற்றூரில் கூட, காலை வேலையில் டீக்கடையில் தினத்தந்தி வாசிப்பதைப் பார்க்க முடியும். நான் இருந்த ஊரில், கிடைக்கும் செய்தித்தாள்கள் "த டெலிக்ராஃப்", "ஆனந்த பஸார் பத்திரிக்கா" - இரண்டுமே கொல்கொத்தா பத்திரிக்கைகள் - வட்டாரச் செய்திகளோ, பீஹார் அரசியலோ இவற்றில் பார்க்க முடியாது. இவையும் இரண்டு நாள் கழித்துத்தான் கிடைக்கும். நியூஸ்பேப்பர் போடுபவர் காலையில் ட்ரெயின் பிடித்து 100 கி.மீ சென்று எடுத்து வர வேண்டும், அவர் கொஞ்சம் தூங்கி ட்ரெயினைத் தவற விட்டால் மூன்று அல்லது நான்கு நாள் பழைய செய்தியே கிடைக்கும். அதற்கும் யாரும் கவலைப்பட்டுப் பார்த்ததில்லை!

இது ஒரு Vicious Circle . படிப்பறிவு குறைவு, எனவே பத்திரிக்கை விற்பனை குறைவு. பத்திரிக்கை குறைவு எனவே அரசின் செயல்பாடுகள் மக்களைச் சென்றடைவது குறைவு. அரசு கவலைப்படுவதில்லை எனவே நலத்திட்டங்களும் குறைவு.. இப்படியே சென்றுகொண்டிருக்கிறது.

--தொடர்வேன்....

சிறுகதை - இரு சம்பவங்கள் 17 Aug 05

இருபது அடி உயரத்துக்கு நின்றுகொண்டிருந்த ராட்சத லாரியை முத்தமிட்டுக் கொண்டு நின்றது கிரேன். அதிலிருந்து தொங்கிக்கொன்டிருந்த வீலை "தம் லகாகே - ஜோர் லகாகே" என ஐலேசா பாடி உள்ளே தள்ளிக்கொண்டிருந்தார்கள் நால்வர்.

வீலை மாட்டியாகிவிட்டது. டயரை ஏற்றி டார்க் அடித்துவிட்டால் இன்றே வண்டியை ப்ரொடக்-ஷனுக்கு அனுப்பி விடலாம். எப்படியும் இரண்டு அவர் ஓட்டி(OT) பார்த்து விடலாம்.

"இத்ரீஸ், வர்மா சாஹப் தும்கோ புலாரஹா ஹே" என்று கத்தினான் ஜக்கேஷ்வர்,

இப்போ ஏன் கூப்பிடுகிறார்? பன்னிரண்டு வண்டி கணக்கு ஆகிவிட்டிருக்குமே? வேறெதாவது எதிர்பாராத ப்ரேக் டௌனா?

ஆஃபீஸை விட்டு வெளியே வெயிலில் போடப்பட்டிருந்த நாற்காலியில் குளிர் காய்ந்துகொண்டிருந்தார் வர்மா.

"புலாயா க்யா சாப்?" என்றேன்.

"ஆமாம்பா, அக்கவுண்ட் டிபார்ட்மெண்டிலே இருந்து நோட்டீஸ் வந்திருக்கு, ஓடி கட் பண்ணி இருக்காங்களாம் - உனக்கு, ஜக்கேஷ்வருக்கு, எல்லா ஃபோர்மேனுக்கும் இனிமே ஓட்டி கிடையாதாம்"

(இனிமேல் மொழிபெயர்த்து விடுகிறேன்)

'இது என்ன அநியாயமா இருக்கு சார்? காலையிலே இருந்து மாடு மாதிரி வேலை செய்யறோம், எங்க சம்பளத்த வச்சு காலம் தள்ள முடியுமா? ஓட்டியிலேதான் சார் பொழைக்கிறோம்"

"என்னப்பா பண்ணறது, மேலிடத்து முடிவு, நான் என்ன செய்ய முடியும்?"

"சரி, முயற்சி பண்ணி பார்க்கிறேன், ஆனா கஷ்டம்தான்."

"அது கிடக்கட்டும், என்ன ஆச்சு உன் பையன் ரிஸல்ட்?"

கேக்க மாட்டாருன்னு நினைச்சேன். "3 சப்ஜெக்ட்டுல போயிருச்சி சார்"

"பாஸ் பண்ண 940* லே இழுத்து போட்டிருக்கலாமே இத்ரீஸ். கொஞ்சம் கஷ்டப்பட்டு படிக்க சொல்ல கூடாதா?, எந்நேரமும் மசூதி வாசல்லெயே நாலஞ்சு பசங்களோட கெடக்குறான் - நான் கோயிலுக்கு போகும்போது பார்ப்பேன் - சகவாசத்த சரி பண்ண சொல்லு மொதல்லே."

என் முகம் மாறுவதை அவர் கவனித்து விட்டிருக்க வேண்டும்.

"சரி, அந்த டம்ப் பாடியை ட்ரெயிலரில் இருந்து இறக்கறாங்க, கொஞ்சம் போயிப் பாரு. வீல் மாட்டியாச்சில்ல?"

"சரி சார்"

கேண்டீன் சந்து வழியாக, கீழே சிந்தி இருந்த ஆயில் தேங்கலைத் தவிர்த்து மெயின்டெனன்ஸ் கொட்டகையைத் தாண்டி எரெக்-ஷன் யார்டுக்கு வந்து பார்த்தால் குளறுபடி செய்து வைத்திருந்தான் ராம்லால்.

"யாருப்பா ஸ்லிங் போட்டது, 25 டன் பாடி, இந்த சின்ன ஸ்லிங் தாங்குமா? டபுளா போட்டிருக்க வேணாமா?"

"எறக்கி கீழேதான வைக்கணும், வண்டியிலே மாட்டப் போறதில்லேயே" என்று அலட்சியமாக ராம்லால் கூற, எனக்கு கோபம் வந்தது.


"கீழே வுட்டன் ப்ளாக் ஆவது ஒழுங்கா கொடுத்தீங்களா?" என்று குனிய, ஸ்லிங் அறுந்தது.

ஆறு அடி உயரத்திலிருந்து 25 டன் இரும்பு, மரக்கட்டையை சரி செய்துகொண்டிருந்த என் வலது கை மேல் விழ,


மயக்கம் அடையும் முன் கிரேனை உயர்த்தச் சொல்லி ராம்லால் பதட்டத்துடன் கத்துவது காதில் விழுந்தது.

******************************************************************************
தூக்கமும் விழிப்புமாக எத்தனை நாள் கடந்தது எனச் சரியாகத் தெரியாத நேரத்தில், கனவா நிஜமா எனத் தெரியாத குரல்கள்...

"தப்பிச்சான்டா - கொஞ்சம் உள்ள போயிருந்தா எலும்பு கூட கெடச்சிருக்காது"

" எவ்வளவு ரத்தம் போச்சு! நல்லவேளை டிரைவர் ரொம்ப ஃபாஸ்ட்டா ஜீப்பை ஓட்டிக்கிட்டு வந்தானோ பொழச்சான்"

"வொர்க் ஷாப்பிலே இருந்த அத்தனை பேருமேவா ரத்தம் கொடுத்தாங்க?"

"ஆமாம் - அவ்வளவு தேவை இல்லதான், ஆனாலும் அன்னிக்கு மட்டும் ஒரு நாப்பது யூனிட் ரத்தம் எடுத்தாங்க"

"ராம்லால் குரூப் மட்டும்தான் சேர்ந்ததாமே?"

"கையைக் கொண்டு வந்திருந்தா சேத்து இருக்கலாம்னு டாக்டர் சொன்னாராமே?"

அப்போதுதான் உணர்ந்தேன், வலது பக்கம் முழங்கைக்கு மேலே இருந்த பெரிய கட்டையும், முழங்கைக்கு கீழே ஒன்றும் இல்லாதது போன்ற ஒரு உணர்வையும்.

*************************************************************************
கை இல்லாதது பழகிப்போய் விட்டது. இன்னும் ஒரு மாதம்தான் லீவு பாக்கி இருக்கிறது.

வர்மா சாப் வந்தபோது சொன்னது வயிற்றில் புளியைக் கரைக்கிறது.

"உனக்கு வேலை போகாது. ஆனால் அண்டர்கிரௌண்ட் சுரங்கத்தில் ட்ரிப் மேனாகத்தான் போட முடியும் - அங்கேதான் உனக்கு கடினம் குறைவான வேலை."

"ஆனா சார், அங்கே வரும் மீத்தேனை சுவாசித்தால் எனக்கு ஆஸ்த்மா அதிகமாகி விடுமே"

"எல்லாம் பேசிப் பாத்தாச்சுப்பா, வேற வழி இல்லை - உன் பையன் டிகிரி முடிச்சிருந்தா சுலபமா உன் வேலைய அவனுக்கு கொடுத்திருக்கலாம் - என்ன பண்ணரது சொல்லு?"

****************************************************************************
ரேடியோவில் கேட்கும் செய்திகள் ஒன்றும் சரியாக இல்லை. நாடெங்கும் கலவரமாம் - இந்துக்கள் முஸ்லிம்களை வெட்டுகிறார்களாம், இவர்கள் பதிலடி கொடுக்கிறார்களாம்.

நேற்றுக்கூட பக்கத்து ஊரில் கலவரமாம், இந்து குடிசைகளை யாரோ எரித்து விட்டார்களாம். ஊரடங்கு உத்தரவு அமலில் இருக்கிறதாம்.

நள்ளிரவில் இங்கொன்றும் அங்கொன்றுமாக வேட்டுச்சத்தம் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறது,

என் மகன் வெளியே நண்பர்களுடன் அடித்தொண்டையில் பேசிக்கொண்டிருந்தான்.

"வெக்கணும்டா அவனுங்களுக்கு வேட்டு. நம்மளை என்ன சொங்கின்னு நெனச்சுட்டானுங்களா?"

"நேத்து ராஞ்சியிலே பூட்டி சௌக்கிலே ஒரு குடும்பத்தையே வெட்டிப் போட்டிருக்கானுங்க"

"கார்ட்டா டோலி பக்கம் நெருங்க முடியாதுல்லே அதுதான்"

"சும்மா விடக்கூடாதுடா இவனுங்களை - நம்ம ஆளுங்களை கூட்டிக்கிட்டு வாங்க, இன்னிக்கும் கெளம்பிடுவோம்"

எனக்கு என்னவோ புரிந்தது போல் இருந்தது.

"பஷீர் - இங்க வா" என்றதும் அதிர்ந்து

"வாப்பா, கேட்டுகிட்டா இருந்தீங்க?" என்றான்.

"நீங்கதானா அந்த குடிசைங்களை எரிச்சது?" என்றேன் கோபமாக.

"அது உங்களுக்குத் தேவை இல்லாத விஷயம் - பேசாம வீட்டுக்குள்ளெயெ கெடங்க"

"டேய் வேணாம்டா போகாதடா, பழி வாங்குறதுலே எந்த அர்த்தமும் இல்லயடா" என்பத்ற்குள் வெளியேறி விட்டார்கள்.

************************************************************************

இவ்வளவு நேரம் ரேடியோவிலும் வாய்மொழியாகவும் கேட்ட கலவரம் இப்போது என் நெஞ்சிற்குள்.

காதுகளை கதவு தட்டப்படும் சத்தத்திற்காக தீட்டி வைத்தது வலித்தது.

வெளியே போகவும் முடியாது, இந்த ஒற்றைக்கையை வைத்துக்கொண்டு வேகமாக ஓடவும் முடியாது.

காலை விடியத் தொடங்கிய நேரத்தில் மகனின் நண்பன் இஸ்மாயில் கதவைத் தட்டினான்.

"வாப்பா - மோசம் போயிட்டோம் வாப்பா"

"நாங்க வருவோம்னு தெரிஞ்சு அவங்க தயாரா இருந்தானுங்க - பஷீர் மொதல்ல வீட்டுக்குள்ள போயி மாட்டிக்கிட்டான் - கழுத்துலேயே போட்டுட்டானுங்க"

தவமிருந்து பெற்ற ஒற்றைப் பிள்ளை..

"யாருடா வெட்டினது" என்றேன் அனல் பறக்க.

"வொர்க்-ஷாப் ஃபோர்மென் ராம்லால்தான் மொதல்லெ வெட்டினான்"..

*********************************************************************************
பி.கு இது பெயர்கள் மட்டுமே மாற்றப்பட்ட உண்மைக்கதை. யாரையும் புண்படுத்தும் நோக்கில் எழுதப்படவில்லை. அவ்வாறு நேர்ந்தால் அது தற்செயலே.

மங்கள் பாண்டே - the Rising??????

விடுமுறை தினம் என்றாலே , சாலமன் பாப்பையாவையும், ராஜாவின் பிற்போக்கு நகைச்சுவையயும், படையெடுத்து வாழ்த்துச் சொல்லும் திரைக் கலைஞர்களின் கருத்துச் சிதறல்களையும், இந்தியத் தொலைக்காட்சிகளில் முதல்முறைப் படங்களையும் இருவேறு தொல்லைக்காட்சிகளில் (சன், ஜெயா) பார்த்து ரசித்து(?!)முடித்த பின்னால்தான் எத்ற்காக விடுமுறை என்று நாட்காட்டியைப் பார்த்து தெரிந்து கொள்வேன்.

நேற்றும் அப்படித்தான். ஆனால் சுதந்திர தினமாயிற்றே என அருகில் இருந்த திரைச்சாலையில் மங்கள் பாண்டே படம் பார்த்தேன். படம் பார்த்து முடித்த கையோடு விமர்சனம் எழுதும் முன் தமிழ் மணத்தை திறந்து ஒரு ரவுண்டு விட்டால், இந்த விமரிசனம்.

நான் சொல்ல நினைத்த அதே விஷயங்களை, இன்னும் கொஞ்சம் நகைச்சுவை தடவி, கதையையும் சொல்லி (எனக்கு கதையை எழுதும் வேலை மிச்சம்) எழுதி இருக்கிறார் சுவடு ஷங்கர்.

படம் முடிந்தபின் மனதில் நிற்கும் சில கேள்விகள்:

நாலு வருஷம் உழைத்து, இழைத்து தயாரிக்கப்பட்ட மங்கள் பாண்டே ஏன் இவ்வளவு தட்டையான, ஒரு பரிமாண பாத்திரப்படைப்பாக இருக்கிறது?

கொழுப்பைக் கடித்து விட்டதால் அசூத் என தன்னைத்தானே நினைத்துக்கொள்ளும் பாண்டே ஏன் அதற்குப் பிறகும் துப்புரவுதொழிலாளியிடம் இருந்து விலக வேண்டும்?

பாண்டேவின் கலகத்துக்கு காரணம் கொழுப்பா அல்லது ஆசாதியா - படம் பார்த்தபின் எனக்குத் தோன்றும் எண்ணம் - இவை இரண்டும் இல்லை, தீண்டத் தகாதவன் ஆகிவிடுவோம் என்ற பயம்தான்!

நானா சாஹேப், டில்லி பாட்ஷா, ஜான்ஸி லக்ஷ்மிபாய் போன்றோரை பாண்டே நம்புகிறானா இல்லையா - ஆசாதி, மக்கள் ஆட்சி போன்ற வீர வசனங்கள் பேச மட்டும்தான் அவர்களை எதிர்ப்பது போன்ற காட்சி அமைப்பு பயன் பட்டிருக்கிறது.

அமிஷா பட்டேலை சதிமாதா ஆக்க நினைத்த கும்பல் என்ன ரெண்டு அம்பை மட்டும் விட்டு பின் அம்பேல் ஆகி விடுகிறது? கோர்டான், சதியை எதிர்க்க நினைத்தாரா இல்லை 'ஃபிகர் சூப்பர்" என்று டாவு கட்ட நினைத்தாரா?

ஓம் புரியின் வாய்ஸ் ஓவர் - நிச்சயமாக எரிச்சல் ஊட்டிய சில விஷயங்களில் ஒன்று. அமிதாப்பின் லகான் வாய்ஸ் ஓவர் அளவாக இருந்து திரைக்கதை நகர்தலுக்கு உதவியாக இருந்தது. இங்கே யார் இங்க்லீஷ் பேசினாலும் ஓடி வந்து துபாஷி வேலை செய்கிறார் ஓம் புரி! கடுப்பு.

பாடல்கள் - தனியாகக் கேட்டால் நன்றாக இருக்குமோ என்ற தோற்றத்தை தியேட்டரிலும், படத்துடன் பார்த்தால் நன்றாக இருக்குமோ என்ற தோற்றத்தை தனியாகக் கேட்கும்போதும் ஏற் - படுத்துகின்றன.

ஆமிர் கான் மற்றும் அனைத்து நடிகர்களின் நல்ல நடிப்பு, 100 கோடி செலவில் பிரம்மாண்டமான காட்சி அமைப்புகள், மெனக்கெட்டிருப்பது தெரியும் அரங்க அமைப்பு, காஸ்ட்யூம்கள் எல்லாம் - டாகுமெண்டரித்தனமான திரைக்கதையால் வீணடிக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

படம் நிச்சய்மாக எதிர்பார்ப்பிற்கு வாழவில்லை! (not living upto the expectations!)

வன்முறையா அஹிம்சையா - பாஞ்சாலி சபத மோசடி! 09 Aug 05

நல்ல வேளை, பாரதியார் பாஞ்சாலி சபதத்தை பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே வெளியிட்டு விட்டார். அவர் மட்டும் இன்றைய சூழலில் அதை வெளியிட்டிருந்தாரென்றால் - எப்படிப்பட்ட விமர்சனங்களை அவர் சந்தித்திருக்க வேண்டும் - நினைத்துப் பார்க்கவே பயமாக இருக்கிறது.

வன்முறையா அஹிம்சையா - பாஞ்சாலி சபத மோசடி!

பிணி (பினாத்தல்களின் சுருக்கம்)

தமிழ் எழுத்துலகின் ஒரு புனித அடையாளம் - பாரதியார்.

அவர் எழுதி இருக்கிற "பாஞ்சாலி சபதம்" வேறு யாரால் எழுதப்பட்டிருந்தாலும் கிழித்து வீசி எறியப் பட்டிருக்கும். ஆனால் எழுதியது பாரதியார் என்பதாலேயே வெண்சாமரங்கள் வீசப்பட்டிருக்கிறது. இன்னும் பிரிட்டிஷ் மற்றும் ஃப்ரெஞ்ச் அரசாங்கங்கள் மட்டும்தான் வாழ்த்தவில்லை. இவர் ஆதரவு அவர்களுக்கும் தேவை என்றால் அதுவும் நடந்திருக்கும்.

ரோட்டோரம் பாட்டு பாடுகிறவன் கூட தேச விடுதலையைப் பற்றி பாடல் பாடிக்கொண்டிருக்க, இவர் அந்தக் காலத்து மஹாபாரதக் கதையை 'உல்டா" செய்து வெளியிடுகிறார். எவ்வளவு பொருள் செலவு, வீண் விரயம்?

இதற்கு காந்தீயவாதிகளான சிதம்பரம் பிள்ளை போன்றோர் பெருத்த ஆதரவு தெரிவித்துள்ளார்கள். அவர்களுக்கு இதனால் எழக் கூடிய தர்மசங்கடங்களைப் பற்றிப் பார்ப்போம். இவருடைய பாஞ்சாலி சபதத்தில், பாஞ்சாலி அம்மாள் கூறுகிறார் - துரியோதனின் ரத்தத்தை தலையில் பூசிக் குளிப்பாளாம் - எவ்வளவு வன்முறை? அஹிம்சையை போதிக்கும் காந்தி வழிவந்தோர்க்கு இந்த வன்முறைக்கு ஆதரவு தெரிவிக்க முடியுமா?

பாடல் எழுதப் பட்டாகி விட்டது - அடக்கித்தான் வாசிக்க வேண்டும்.

போதக்குறைக்கு இந்த சபதத்தை நாத்திகர்கள் கூட வரவேற்கிறார்கள் - இது மஹாபாரதத்தின் மீது உள்ள அன்பா? பாரதியார் மீது உள்ள அன்பா?

இவர் எழுதிய கதையைப் பற்றிப் பார்ப்போம். மஹாபாரதம் என்பது, பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த அரசர்களைப் பற்றிய கதை என்கிறார்கள் கற்றோர். அப்படி பார்த்தால், விக்கிரமாதித்தன் கதையும், விஜயபுரி வீரன் கதையும் கூட பாஞ்சாலி சபதத்துக்கு சமம்தானே?

இவருக்குப் பின்னால் கவி எழுத வந்த பாரதி தாசன் போன்றோருக்கு வரவேற்பு அதிகமாகி வரும் நிலையில் வந்திருக்கிறது இந்த பாஞ்சாலி சபதம். இது பாரதியாரின் ஈகோ வெளிப்பாடே அன்றி வேறு என்ன?

பின்னால் வெளிவந்த ராஜாஜி மற்றும் சின்மயானந்தரின் மகாபாரதத்தில் மொத்த கதபாத்திரங்களைப் பற்றியும் எழுதப் பட்டிருக்க, இவர் மட்டும் கொஞ்சம் பாத்திரங்களைப் பற்றி மட்டுமே எழுதி, முழு பாரதக் கதையையும் எழுதி விட்டதாக பீற்றிக்கொள்கிறார்.

இந்தப் பாடல்கள் எழுதியதற்கு ஃப்ரெஞ்ச் அரசாங்கமும் உறுதுணையாக இருந்திருக்கிறது, அவருக்கு புதுச்சேரியில் வாழ இடம் கொடுத்து!

ஆனால், பாரதியாரின் ஏமாற்றல்களில் ஒன்றும் ஆச்சரியம் இல்லை - மஹாபாரதமே ஏமாற்றுக் கதைதானே?

இந்த நிலையில், இவர் மேலும் புராணப் பாடல்களை எழுத வேண்டும் எனவும் ஆத்திகர்கள் கோரிக்கை விடுத்துள்ளனர். அவற்றில் யார் யாரை ஏமாற்றப் போகிறாரோ?